Voor mij is jong zijn op dit moment niet makkelijk. De klimaatcrisis duurt voort en, hoewel er ook positief nieuws is, is er óók veel nieuws om pessimistisch van te worden. In mijn hoofd speelt daarom vrijwel dagelijks een dilemma. Dat dilemma heeft met rationaliteit en geld te maken. Ik kan namelijk (gevoelsmatig!) kiezen tussen consumeren, sparen of doneren. Alle keuzes zijn hieronder uitgewerkt.
Consumeren:
Ik houd elke maand wel een paar honderd euro over. Die zou ik kunnen uitgeven aan kleding, koffie en een keertje uit eten gaan. Maar omdat ik ooit graag een huis wil kopen, consumeer ik niet zo veel. Hooguit een paar koffietjes buitenshuis en een tweedehands t-shirt per maand. Liever spaar ik mijn geld voor later.
Sparen:
Ja, ik spaar. Voor later. Ik wil graag ooit een huis kopen, maar betwijfel of dat het nu waard is, gezien de huidige prijzen. Daarom zet ik een deel van het geld dat ik overhoud op mijn spaarrekening. Met het andere deel koop ik ETF’s. Maar dat knaagt aan mijn geweten, want ik kan mijn geld óók aan een goed doel doneren.
Doneren:
De laatste optie waar ik (gevoelsmatig!) voor kan kiezen, is mijn geld doneren aan een goed doel dat klimaatverandering tegengaat. Dat doe ik al: zo’n twintig euro per maand, maar het zou meer kunnen zijn. Op dit moment wordt in Afrika de ‘Great Green Wall’ aangelegd. Een fantastisch project waar ik heel graag nog wat meer aan zou bijdragen. Maar ja, dan kan ik straks geen huis kopen.
De belangen schuren. Als ik elke maand doneer wat ik overhoud, is er in Afrika over tien jaar misschien wel tien hectare aan grond vergroend en heb ik mijn CO₂-uitstoot ruimschoots gecompenseerd. Maar dan heb ik over tien jaar ook sowieso geen koophuis. Bestaat er in dit geval een goede keuze? Ik zie zo langzamerhand door de bomen het bos niet meer.
Roelzeilstra 
Plaats een reactie