08-07-2025
De afgelopen twee weken heb ik verschillende gesprekken met ouders gevoerd. Tijdens deze gesprekken viel me een interessant patroon op. Twee van de meest leergierige kinderen in de klas hebben ouders die dit gedrag niet actief stimuleren.
Toen ik de ouders vroeg hoe hun kinderen zo leergierig waren geworden, reageerden ze met opmerkingen zoals: “Nou, dat heeft hij/zij zeker niet van mij, haha!”. Na wat doorvragen bleek dat deze ouders de volgende opvoedfilosofie aanhangen: “Mijn kind moet doen waar hij of zij gelukkig van wordt. Het niveau dat ze behalen is niet belangrijk.”
Het zou kunnen dat dit toeval is en dat deze ouders gewoon geluk hebben met van nature geïnteresseerde kinderen. Maar het is ook goed mogelijk dat er een verband is tussen hun opvoedfilosofie en de schoolmotivatie van hun kinderen. Dat kinderen het het beter doen op school wanneer hun leermotivatie volledig uit zichzelf komt.
Het is belangrijk om op te merken dat ik tijdens de gesprekken wel de indruk kreeg dat deze ouders heel stabiel zijn, met gezonde relaties en een gezonde kijk op het leven. Dit heeft natuurlijk ook een grote invloed op hoe hun kinderen functioneren.
Laat me weten wat je van deze theorie vindt!
Roelzeilstra 
Plaats een reactie